عليه السّلام بامير المؤمنين على و همهء صحابه و اهل البيت بگفته ، و نقل افتاده « 1 » بصحّت اسانيد از معتمدان بما . و در هرروزگارى معصومى « 2 » بوده است كه اگر خللى راه يابد [ بدين ] دفع كند يا اگر شبهتى افتد در شرعيّات ؛ حلّ آن بكند ، اوّل حسن على « 3 » پسر فاطمهء زهرا عليهم السّلام نصّ « 4 » و معصوم از قبل خدا ، بعد از وى أبو عبد اللّه الشّهيد الحسين بن على امام و مقتدا ، و بعد از وى سيّد مجتهدان و زين عابدان عليّ بن

--> ( 1 ) - پوشيده نماناد كه چون در نسخهء « ع » نظر بوصالى شدن صفحات و صحافى شدن كتاب و از بين رفتن رادّه‌هاى پائين صفحات كه در كتب قديمه در حكم اعداد و شمارهء صفحات كتاب بوده است كه امروز در ميان ما معمول به و متداول است كه در بالاى صفحات ميگذاريم جاى دو ورق از كتاب عوض شده و در نتيجه عبارت متن كتاب به هم خورده و عبارت آخرين سطر صفحهء هشت كه اين است : « آنگه بعد از آن رسول بأمير المؤمنين على و همهء صحابه و اهل البيت بگفته و نقل افتاده » متصل شده است بعبارت صفحهء دوم همين ورق كه عبارت سطر اول آن اين است : « شيعه و مذهب اين طايفه آنست كه دين درست و اعتقاد پاك به نظر بر وجه حاصل توان كردن » در صورتى كه ذيل « نقل افتاده » اين فقره است : « به صحت اسانيد از معتمدان بما » كه نخستين عبارت صفحهء دوم ورق دهم است و چون اتصال به هيچ وجه درست نميشده در نسخ نونويس كه همهء نسخ غير « ع » باشد كلمهء « افتاده » را بكلمهء : « استاد » تحريف كرده‌اند و در نتيجه عبارت چنين شده : « آنگه بعد از آن رسول بامير المؤمنين على و همهء صحابه و اهل البيت بگفته و نقل استاد شيعه و مذهب اين طايفه آنست كه ( تا آخر ) » و خلاصهء سخن آنكه در اثر اين عمل ربط كلام گسيخته شده و رشتهء سخن و نظم مطلب به هم خورده است و پيش از آنكه نگارنده اين نسخه را ببيند ربط سخن را بفضل خدا پيدا كرده و در تعليقات مستقلهء كتاب در ص 99 - 102 بتفصيل بيان نموده است پس معلوم شد كه اين اشتباه در وصالى و صحافى سبب تشويش نسخ گرديده است و علاوه بر انقطاع رشتهء سخن و نبودن ربط در ميان مطالب بنا بر وضع فعلى نسخ كه بزرگترين دليل بر صحت گفتار ماست نونويس بودن رادّه‌ها در نسخهء « ع » كه بعد از وصالى گذارده شده شاهد ديگرى بر صدق مدّعاست ، و همچنين شاهد ديگر بر اين مدّعا وجود بياضى است باندازهء سه كلمه در دو نسخهء « م » و « ب » كه نويسندگان آنها به اين امر كه در اين مورد ربط گسيخته شده و نظم رشتهء سخن به هم خورده است متوجه بوده‌اند الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ . ( 2 ) - ع ث ، « معصوم » ( بدون ياء وحدت در آخر ) و اين معنى مطابق مضمون آيات مباركه و اخبار متواتره است كه زمين هرگز خالى از حجتى نبوده است و نخواهد بود تا روز قيامت . ( 3 ) - اينكه از امام حسن ( ع ) شروع كرده و نام أمير المؤمنين ( ع ) را نبرده است براى آنست كه در عبارت سابق نام و لقب او را بعنوان « أمير المؤمنين على » ياد كرده است . ( 4 ) - براى تحقيق در اين تعبير رجوع شود به تعليقهء 18 .